امتیاز مثبت
۰
بازخوانی روابط گرم اقتصادی تهران-کاراکاس/چند ایرانی در ونزوئلا کار می کنند؟
يکشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۲:۱۸
کد مطلب: 154103
 
تهران و کاراکاس با وجود فاصله جغرافیایی ۱۴ هزار کیلومتری بیش از هر کشور دیگری با یکدیگر نقاط مشترک دارند، این اشتراکات در سال های اخیر و در دوران ریاست جمهوری هوگو چاوز به گونه ای رشد یافته است که بدون تردید می توان گفت اکنون همکاری های دو کشور با مرگ وی متوقف نخواهد شد.

اقتصاد ایرانی:دوران مناسبات گرم ایران و ونزوئلا از سال ۲۰۰۱ آغاز شد، توسعه سریع روابط دو کشور با ابتکار دولت وقت ایران و قبول تعهدات کلان مالی، عملا از سال ۲۰۰۶ آغاز شد. چاوز برای نخستین بار در سال ۲۰۰۱ به ایران سفر کرد و انگیزه دیدار خود را فراهم ساختن زمینه برای صلح، عدالت، امنیت و پیشرفت در قرن ۲۱معرفی کرد.

احمدی نژاد و هوگو چاوز رئیس جمهور ونزوئلا هر دو از چهره های ضد آمریکایی در جهان محسوب می شوند و طی سالیان اخیر در ابعاد بین اللملی تولیدات نفت، انرژی و شرکت های پتروشیمی، توسعه صنعتی، مونتاژ خودرو، کشاورزی و آکادمیک همکاری های نزدیکی با یکدیگر برقرار ساخته اند.

ونزوئلا و ایران دو کشور متحد در سازمان کشورهای صادر کننده نفت اوپک هستند و بدون تردید جزو بزرگترین دارندگان ذخایر نفت و گاز جهان هستند. دو کشور در سال ۲۰۱۰ بر سر سرمایه گذاری ۷۶۰ میلیون دلاری در بخش انرژی دو کشور به توافق هایی دست یافتند. ونزوئلا نیز قول داد روزانه بیست هزار بشکه بنزین به ارزش در مجموع ۸۰۰ میلیون دلار به ایران صادر کند.

طبق گزارش سالانه برتیش پترولیوم آمار ذخایر نفتی اثبات شده ونزوئلا در پایان سال گذشته ۲۹۶ میلیارد و ۵۰۰ میلیون بشکه بوده، ایران هم اکنون توسعه ۲۶ میدان نفتی دوبکوبی در ونزوئلا و ساخت سکوهای نفتی در این کشور را بر عهده دارد که با ورود به صدور خدمات فنی و مهندسی این کشور می تواند علاوه بر صادرات نفت و فرآورده های نفتی صادرات خدمات فنی و مهندسی را نیز برعهده بگیرد به همین علت مرگ هوگو چاوز، نمی تواند منجر به کاهش مبادلات نفتی بین دو کشور شود.

علاوه بر همکاری در حوزه نفت این دو کشور فعالیت های اقتصادی را در حوزه های دیگر گسترش داده اند، آقای محرابیان وزیر صنعت و معادن وقت در سفری که در سال ۱۳۸۷ به ونزوئلا داشت، طرح های اقتصادی میان ایران و ونزوئلا به امضا رساند که شامل؛ طرح توسعه صنعتی محور آبپوره-اورینوکو، ساخت ۷۰۰۰۰ واحد مسکونی، همکاری های آب و برق، فرآورده های خون و انتقال فناوری اشاره کرد. تا پایان سال ۲۰۰۸، کمک های ایران به ونزوئلا شامل ساخت کارخانه مهمات، کارخانه مونتاژ خودرو، کارخانه سیمان بوده است.

روابط تجاری ایران و ونزوئلا به طور پیوسته افزایش یافته است و دو کشور فعالیت های اقتصادی مشترکی را در بخش های مختلفی از جمله انرژی، کشاورزی، ساخت مسکن، و زیرساخت ها آغاز کرده اند. تا دسامبر ۲۰۰۸، ارزش کل پروژه های اقتصادی که توسط کارخانه های ایرانی در ونزوئلا انجام گرفته است به حدود ۴ میلیارد دلار می رسد. در سال ۲۰۰۷، ایران ایر، با همکاری کنویاسا، پرواز تهران-کاراکاس را از طریق دمشق برقرار ساخت. برقراری یک خط منظم هواپیمایی میان تهران و کاراکاس در سال ۲۰۱۰ راه اندازی شد.

ونزوئلا و ایران هر دو از کشورهای منتقد عملکرد نهادهای بین المللی مالی همچون صندوق بین المللی پول و بانک جهانی محسوب می شوند. دو کشور در سال ۲۰۱۰ یک بانک توسعه مشترک را با سرمایه اولیه دویست میلیون دلار تاسیس کردند .

گزارشات حاکی از آن است، گسترش همکاری های اقتصادی دو کشور با ارسال نیروی کار ایران به ونزوئلا ادامه یافت. سفیر ونزوئلا در سفر خود به تهران در سال ۲۰۱۲ از فعالیت ۱۵۰۰ ایرانی در حوزه های مسکن، مواد غذایی و صنایع اتومبیل کشورش خبر داد.

میزان صادرات ونزوئلا به ایران در مقایسه با واردات این کشور از تهران تنها بخش کوچکی را تشکیل می دهد. دو کشور دهها توافق نامه به امضا رسانده اند که ارزش آنها بر روی کاغذ بالغ بر صدها میلیون دلار براورد می شود. ایران در ونزوئلا برنامه های مختلف را در زمینه توسعه و احداث مسکن، کارخانه های فرآورده های لبنی و خودروسازی به اجرا در آورده است.