امتیاز مثبت
۰
رئیس اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی در گفت و گو با همشهری اقتصاد
رئیس اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی : کاسبی که می‌گوید در سال گذشته ضرر کرده حتماً دروغ می‌گوید!
دوشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۲ ساعت ۰۹:۵۳
کد مطلب: 215561
 
رئیس اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی می‌گوید: «سال گذشته رشد بیش از 100 درصدی در این بخش رخ داده، اما شانس یار بود که دولت تغییر کرده وگرنه همان مساله پارسال امسال هم تکرار می‌شد.»
رئیس اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی : کاسبی که می‌گوید در سال گذشته ضرر کرده حتماً دروغ می‌گوید!
 

اقتصاد ایران آنلاین به نقل از همشهری اقتصاد:  لوازم خانگی این قدر در یک سال اخیر گران شده که کمتر خانواده ای از تبعات آن بی بهره  مانده. همان گونه که رئیس اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی می گوید: «سال گذشته رشد بیش از ۱۰۰درصدی در این بخش رخ داده، اما شانس یار بود که دولت تغییر کرده وگرنه همان مساله پارسال امسال هم تکرار می شد.» محمد طحان پور البته به موضوع جدیدی هم اشاره می کند؛ این که برندهای سامسونگ و ال جی که در بازار هستند همه مونتاژ داخل اند، اما این قضیه را شرکت ها اعلام نمی کنند، چون تمایل مردم به خرید کالای خارجی است. وی را البته به دلیل این که در سفر حج به سر می برد خیلی دیر پیدا کردیم.
 
گفت وگوی همشهری اقتصاد با وی را در زیر می خوانید.

  به عنوان اولین پرسش بفرمایید، وضعیت بازار لوازم خانگی پس از روی کار آمدن دولت جدید چگونه است؟

اگر بخواهم وضعیت روشنی از بازار را در این روزها اعلام کنم باید بگویم بازار در رکود است. البته این رکود را در مقایسه با سال های قبل می گویم. یعنی الان وضعیت معاملات مطلوب نیست، اما این رکود به چند دلیل مثبت است؛ سال های قبل تا پیش از انتخابات تمام نگاه ها به این بود که ماه آینده کالاها گران می شود. خرید امروز بهتر از فرداست درنتیجه مردم به فروشگاه ها مراجعه می کردند و این مساله در قیمت ها تاثیر می گذاشت. مردم می خواستند ۶ماه قبل از عروسی جهیزیه را بخرند. به عبارت دیگر، فروشگاه ها افزایش فروش کاذب داشتند. علت آن هم به عدم اطمینان برمی گشت. تولیدکننده هم وضعیتی مشابه داشت. تهیه مواد اولیه برای آینده با نگرانی صورت می گرفت درنتیجه امروز می خرید به هوای این که فردا سود کرده باشد.

   این وضعیت الان برعکس شده و به علت این که تقاضا به امید آینده کاهش یافته مثبت است؟

بله. با روی کار آمدن د ولت جدید آن مسائل تمام شده. مردم امیدوار این ذهنیت را دارند که دولت توانایی حفظ بازار را دارد. علت آن هم به اعتقاد بنده به خاطر انتخاب نعمت زاده برای وزارت صنعت بوده است. الان مردم آن تلاش و عجله سال گذشته را ندارند. نیازی نمی بینند برای ماه های آینده عجله ای داشته باشند.

   آیا این مساله بر روند فروش فروشگاه ها و سود و زیان آنها تاثیر نگذاشته است؟

چرا تاثیری که گذاشته این بود که فروشگاه های کوچک با سرمایه های کوچک که دنبال سود از شرایط گذشته بودند، الان با مشکل مواجه شده اند و این مساله باعث تعدیل بازار شده است. اما یک نکته را بگویم، کسی که می گوید در سال گذشته ضرر کرده حتما دروغ می گوید. بازاری ها همه از شرایط سال گذشته سود کردند. سرمایه ها را اگر بررسی کنید، میزان آن متفاوت شده است.

   به قول شما شرایط رو به بهبود است، اگر ارتباطات جهانی با بازار داخل برقرار شود، چه توصیه ای به خریداران دارید؟

توصیه این است که حتما اگر کالای خانگی می خرند از فروشگاه هایی بخرند که پروانه دارند. فاکتور فروش را از فروشنده بخواهند و حتما در داخل فاکتور قید شده باشد که ساخت کدام کشور و با کدام گارانتی فروش رفته است. توصیه می کنم اگر تولید داخل می خرند حتما از کالایی استفاده کنند که به کالای خوب ایرانی شهره یافته است.

  چرا این توصیه را می کنید که کالای خوب ایرانی را بخرند؟

یکی از معضلاتی که الان در بازار به چشم می خورد ازدیاد کارخانه های تولید کالای لوازم خانگی است. چه لزومی دارد در یک کشور ۱۵۰کارخانه تولیدکننده اجاق گاز موجود باشد؟ یا ۱۰۰کارخانه تولید کولر آبی و همچنین ۱۰۰یخچال سازی؟ این کارخانه ها آیا صادراتی دارند؟ اینها باید ادغام شوند و حاصل آنها ۱۰کارخانه قوی و باکیفیت شود بقیه هم می توانند قطعه ساز شوند.  مردم به خاطر کیفیت، رنگ و خدمات کالاهای خارجی به سمت این کالاها متمایل شده اند، اما در سال های اخیر رشدی در کارخانه های داخلی اتفاق افتاده. ۷کارخانه هستند که تولید یخ?ال آنها به سطح کره ای ها رسیده است. به جرات می گویم در تولید اجاق گاز از اروپایی ها بهتریم. در تولید آبگرمکن برای دنیا حرف داریم به گونه ای که الان به آلمان و ایتالیا صادرات داریم و در بخش اجاق گاز نیاز به واردات نداریم.  همین سامسونگ و ال جی که در بازار هستند، تولید داخل هستند، اما صدای آن را درنمی آورند.

  چرا قیمت های آنها را با نمونه های کره ای به مشتری ها می دهند؟

قیمت ها گران است و این هم به دلیل عدم نظارت است. همین برند TCL که اخیرا شبکه های ماهواره ای آن را برای بازار ایران تبلیغ می کنند در کارخانه شهاب درحال تولید است. برند باکیفیتی است، اما در داخل تولید می شود منتها آن را اعلام نمی کنند.

  پس از هدفمندی یارانه ها به نظر می رسد بازار بسیاری از کالاهای ایرانی به خاطر مصرف زیاد کساد شد. این طور نیست؟

هدفمندی یارانه ها نتایج مثبتی داشت. تولیدکنندگان کولر آبی مجبور شدند تولیدات خود را به سطح کیفی A برسانند. حتی یخچال سازهای داخلی مارک هایی تولید کرده اند که سطح کیفی +A دارد و چند نمونه دیگر به سطح کیفی A رسیده اند. هدفمندی درواقع باعث شد این شرکت ها به تکاپو بیافتند. علم روز و فناوری روز را وارد کشور کنند برای این که بتوانند در فضای رقابت بمانند. یخچال های سایدبای ساید ال جی و سامسونگ، جاروبرقی، مایکروفر و ظرفشویی همه در داخل تولید می شود، اما با کیفیت خوب. درست است که این محصولات به صورت سی کی دی وارد می شود و در اینجا مونتاژ می شود، اما سه سال دیگر وضعیت این گونه نخواهد بود. این زنگ خطری است برای تولیدات داخل که کیفیت را بالا ببرند و قیمت ها را بالانس کنند.

  یک شکایتی که خریداران دارند گرانی بیش از حد لوازم خانگی در یک سال اخیر بوده است. به طور مثال برای شخصی که به دنبال تهیه جهیزیه است، قیمت ها بسیار متفاوت از سال گذشته شده است.

سال۹۱ نسبت به سال۹۰ لوازم خانگی بیش از ۱۰۰درصد گرانی را تجربه کردند، اما از انتهای۹۱ تاکنون گرانی نداشته ایم، اما اگر سیاست های دولت همانند سال گذشته بود شاید امسال هم بیش از ۱۰۰درصد گرانی داشتیم.

  این گرانی باعث کاهش تقاضا و آمار فروش نشده است؟

مصرف تفاوتی نکرده است. ما در سال از هر نوع دستگاه لوازم خانگی حداقل یک میلیون فروش داریم. خرابی دستگاه های موجود، شب عید و ازدواج  باعث می شود که مصرف و تقاضا همیشه باشد. مردم ایران هم که تنوع طلب هستند. یعنی حتی با وجود گرانی ها تنوع طلبی مردم تغییری نکرده است. درست است که دولت لوازم خانگی را در اولویت۱۰ قرار داده، اما برای خانواده ای که به دنبال تهیه جهیزیه دخترش است لوازم خانگی اولویت یک می شود یعنی از نان شب هم واجب تر.

  آمار دقیقی از میزان فروش لوازم خانگی در سال دارید؟

آمار دقیق نیست. به خاطر این که فرار مالیاتی داریم. ما در اتحادیه ۵نفریم که هرکدام بیش از ۲۰سال تجربه کاری در بازار را داریم. به عبارت دیگر می شود ۲۰۰سال تجربه. به جرات می گویم ما تمام واردکنندگان و تولیدکننده های لوازم خانگی را می شناسیم و شیوه کار آنها را می دانیم.

  دولت چه چیزی را به شما بسپارد؟

ما می توانیم تعیین کنیم چه چیزی نیاز داریم، چه کالایی وارد شود، از کجا وارد شود، کدام کالا تولید داخل دارد، کیفیت دارد. با این حال تضمین می دهیم که قیمت  را هم کنترل می کنیم. می توانیم تعیین کنیم کدام شرکت ها خدمات پس از فروش دارند و کدام یک ندارند. به کدام کارخانه ها ارز بدهند و به کدام ندهند، به خاطر کیفیت محصولات شان. دولت به کدام کارخانه به خاطر صادرات محصولات کمک کند. کدام شرکت ها واردات دارند؟ چقدر مالیات بدهند.

  سازمان مالیاتی مگر از اتحادیه  ها برای پرداخت مالیات صنوف کمک نمی گیرد؟

اول یک نکته ای را بگویم. هیچ نهادی در ایران به اندازه اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی نمی تواند اطلاعات دقیق فروش این صنف را داشته باشد. این اتحادیه هم آبروی خود را به خاطر منافع دیگران به خطر نمی اندازد و بی آبرو نمی  کند. ما واسطه بازار با واردات و تولیدکننده هستیم. دولت قبل هر جا به مشکل برمی خورد اتحادیه ها و اصناف را قاطی ماجرا می کرد. چرا بازرسی از واحدها را به اصناف واگذار می کنند که آنها را به جان هم بیاندازند، اما بارها گفته ایم اگر می خواهند مجوز ساخت بدهند با اتحادیه هماهنگ باشند، اما این کار را ن?ی کنند. آنها به ما اعتماد ندارند ما هم به آنها اعتماد نداریم. چرا این همه مجوز بدون کار کارشناسی صادر می کنند که کالای بی کیفیت بدون خدمات تولید کنند.

  در بازار اتفاق افتاده که برخی گران فروشی می کنند شاید این باعث بی اعتمادی شده است.

این صنف گرانفروشی ندارد، چون که قیمت ها مشخص است. فروشنده حق و حقوق خود را دارد و در بازار حتی زیر قیمت هم می فروشد. تعیین کننده قیمت، واردکننده و تولیدکننده هستند. اینها ارز گرفتند، اما به جای توسعه و بهبود محصول صرف خرید ساختمان و ویلا کردند و باعث شد از صنعت عقب بیافتند. چرا بوتان برندی نمونه است؟ چون که تا ۲۰سال دیگر را پیش بینی کرده و برنامه دارد. کارخانه های اسنوا با این که تنها ۲۵سال است راه اندازی شده اند.  

دنبال این هستیم که فروشندگان صندوق POS نصب کنند. چراکه معتقدیم با این کار بیش از ۴۰درصد از اعضای صنف از مالیات معاف می شوند، اما سازمان امور مالیاتی اکنون از همه واحدهای فروشنده مالیات دریافت می کند که ناحق است. یک پرس چلوکباب با قیمت ۶۰هزار تومان حاشیه سود بسیار بالاتری از یک کولر ۷۰۰هزار تومانی دارد. لوازم خانگی بسیار جاگیرند، اما سود آنچنانی ندارند. بارها به سازمان امور مالیاتی گفته ایم که حاضریم ۱۰درصد بیشتر از ۲۰میلیارد تومان فعلی مالیات بدهیم، اما با مدیریت واحدها و شفاف سازی ۴۰درصد را معاف کنیم. چرا باید همیشه خرده پا ها برای بزرگ ها پل شوند؟

  علت مخالفت سازمان امور مالیاتی چیست؟

آنها ممیزسالارند که باید از این فاز خارج شوند. سال۸۶ از سازمان امور مالیاتی خواستیم که دریافت مالیات را برعهده ما بگذارند. حاضریم n درصد بیشتر مالیات بدهیم، اما درست و کسی که مستحق است بیشتر بپردازد، به شرطی که اتحادیه تشخیص دهد کدام واحد بیشتر بپردازد که قبول نکردند.

  وضعیت صادرات لوازم خانگی چگونه است؟

در چند سال پیش صادرات خوبی داشتیم، اما از آنجایی که برنامه مشخصی برای صادرکننده ها و تعریف بازارهای صادراتی نداریم همه این بازارها از دست رفته است. درست است که آمارهای دولت از رشد صادرات حکایت دارد، اما اعلام نمی کنند تغییرات هر گروه کالایی در این آمار صادرات در چند سال گذشته چگونه بوده است که اگر اعلام شود ضعف هر بخش خود را نشان می دهد. 

در کل، بازارهای صادراتی به دلیل برخی تاجرنماها از بین رفته. سفارش از کشور عراق می آمد که اجاق گاز تولید کنیم، قیمت مثلا ۲۵۰هزار تومان اعلام می شد همان واردکننده عراقی در تبریز به تولیدات زیرپله ای با قیمت ۱۲۰هزار تومان سفارش می داد. بعد از یک ماه استفاده اجاق گاز خراب می شد و درنتیجه کالای ایرانی بازار خود را در کشورهای همسایه از دست داد.

  سهم کالاهای قاچاق در بازار لوازم خانگی چگونه است؟

قاچاق را در شهرهای مرزی نظیر اهواز، خرمشهر، لار و بانه داریم. این شهرها هم عمدتا تامین کننده کالای موردنیاز شهر خود هستند و کمتر در تمام کشور کالاهای قاچاق شده این شهرها عرضه می شود. لوازم خانگی به سبب حجیم بودن، آمار زیادی در واردات قاچاق ندارد. 

تنها ال سی دی و لوازم کوچکتر اندکی رونق دارند. این کالاها با قیمت مناسب رقیب جدی کالاهای با گارانتی و حتی تولید داخل هستند. البته کالاهای گارانتی دار به دلیلی که گفتم و بیشتر مونتاژ داخل هستند قیمت بالایی هم دارند. تلویزیون های بالای ۵۵ اینچ تنها از طریق واردات رس?ی صورت می گیرد، اما بیشتر مصرف این کالا هم در سایزهای پایین تر است. سازمان حمایت نظارت کافی بر قیمت کالای عرضه داخل ندارد، به همین دلیل قیمت ها در بازار تقریبا با همانی که از طریق قاچاق و با هزینه بیشتر وارد شده همان قیمت تولید داخل را دارد.