امتیاز مثبت
۰
وزیر راه وشهرسازی دولت یازدهم در گفت وگو با همشهری اقتصاد
برای تهیه مسکن قدرت خرید مردم حداقل باید 6 برابر پس انداز آنها باشد
جمعه ۸ شهريور ۱۳۹۲ ساعت ۱۰:۰۰
کد مطلب: 195951
 
سیاست های کلی باید به گونه ای تدوین شود که قدرت خرید مردم حداقل 6برابر میزان پس انداز آنها باشد. مثلا اگر کسی بتواند 10میلیون تومان پس انداز کند، 60میلیون تومان قدرت خرید داشته باشد.
برای تهیه مسکن قدرت خرید مردم حداقل باید 6 برابر پس انداز آنها باشد
 

اقتصاد ایران آنلاین- مریم فکری: چند روزی است که علی نیکزاد سکان وزارت راه وشهرسازی را به دست عباس احمد آخوندی داده است و از این پس، آخوندی است که باید بار سنگین پروژه های نیمه تمام و وعده های محقق نشده ای که دولت احمدی نژاد برای او به ارث گذاشته است را به دوش بکشد. در کنار آن، نه حوزه مسكن حال خوبی دارد و نه حوزه راه و ترابري سامان پیدا کرده است. در کنار این که تحریم ها بخش حمل ونقل را تحت تاثیر قرار داده است، اما دولت تدبیر و امید این وعده را داده که این مشکلات را حل خواهد کرد. در این خصوص با عباس احمد آخوندی، وزیر راه وشهرسازی کابینه روحانی به گفت و گو نشستیم و برنامه های او در حوزه راه و مسکن را جویا شدیم.

ضمن تبریک به جنابعالی برای دریافت رای اعتماد از مجلس شورای اسلامی و دریافت پست وزیری راه وشهرسازی دولت یازدهم. به اعتقاد بسیاری از کارشناسان حوزه راه ومسکن، شما از این پس با مجموعه ای از چالش ها و گرفتاری ها در حوزه راه وشهرسازی روبه رو خواهید بود و دلایل مختلفی در این باره مطرح می کنند که اصلی ترین آنها، سوءمدیریت است. به نظر شما دولت یازدهم، بخش راه ومسکن را با چه شرایطی تحویل گرفته است؟ 

درحال حاضر در حوزه حمل ونقل در زمینه پروژه های مختلف، مشکلات جدی دیده می شود. با توجه به تحریم هایی که صورت گرفته، شما می دانید که سخت ترین این تحریم ها در بخش دریایی اعمال شده و به شدت بخش دریایی را تحت تاثیر قرار داده است. به همین دلیل در این حوزه باید به کمک وزارت امور خارجه تصمیمات کلی گرفته شود تا برای رفع مشکلات تدبیری پیدا کنیم. به هر صورت گروه بسیاری در حوزه حمل ونقل دریایی فعال هستند و کسب وکارشان تحت تاثیر این موقعیت قرار گرفته است. از سوی دیگر، در بخش حمل ونقل ریلی پروژه های زیادی کلنگ خورده، اما از لحاظ تامین منابع با مشکلات زیادی روبه رو هستند. اساسا تامین منابع مالی پروژه های زیربنایی چه در حوزه حمل ونقل ریلی و چه در حوزه حمل ونقل جاده ای دارای مشکلات فراوانی است و فاصله میان منابع در اختیار و حجم تعهدات انجام شده، خیلی زیاد بوده و قابل تصور نیست. 

شما معتقدید مشکل تامین منابع مالی در حوزه راه را می توان با کمک بخش خصوصی به راحتی رفع کرد، اما دیده شد که با وجود این برگ برنده، دولت های گذشته کمتر به سراغ این بخش رفتند. نمونه بارز آن هم آزادراه تهران – شمال بود که دولت ساخت این آزادراه را به بخش خصوصی واقعی نسپرد.
کاملا درست است. ما باید درهای حوزه زیرساخت را به بازار بورس و اوراق بهادار باز کنیم و سرمایه گذاری بخش خصوصی و انواع تامین مالی از طریق بازار سهام و تعریف یک سری ابزارهای جدید مالی برای این حوزه صورت گیرد. من در برنامه خودم برای وزارتخانه، درباره این موضوع صحبت کردم که درنهایت به این نتیجه رسیدیم که توسعه زیرساخت های حمل ونقل و شبکه های ریلی، زمینی، جاده ای و هوایی بدون جذب مشارکت بخش خصوصی قابل اجرا نیست، بنابراین عمده توجه من به بازکردن درها برای بخش خصوصی خواهد بود. 

البته باید به این موضوع توجه کنیم که در کل عملیات و کسب وکار حمل ونقل در ایران باید به نفع بخش خصوصی و رفع موانع کسب وکار در این حرفه مورد بازنگری قرار گیرد. بخش حمل ونقل ریلی ایران گرفتاری های زیادی در تنظیم ارتباطات خود دارد و در حوزه هوایی هم گرفتاری های دیگری وجود دارد. در هر صورت ارتباط وزارتخانه با فعالان حوزه حمل ونقل باید مورد بازنگری قرار گیرد و اعتماد بخش خصوصی به این حوزه جلب شود. موانع کسب وکار در حوزه حمل ونقل باید برطرف شود، به نحوی که بخش خصوصی علاقه مند به سرمایه گذاری بیشتر در این حوزه شود. 

برای توانمندسازی بخش خصوصی چه برنامه ای دارید؟
آن چه تصور ماست، این که ابزارهای مالی جدیدی را تدوین کنیم. می دانید که سهم حمل ونقل در تولید ناخالص داخلی بیش از 10درصد است، ولی در عین حال سهم زیادی در بورس و اوراق بهادار ندارد یا سهم شان خیلی کم است. بر همین اساس، کاری که باید انجام دهیم این است که امکان تشکیل هلدینگ های سرمایه گذاری، انواع صکوک جدید در حوزه حمل ونقل و ابزارهای مالی که در بازار سرمایه قابل خرید و فروش و قابل عرضه باشند را فراهم کنیم تا بخش خصوصی بتواند به شکل جدی تری تجدید منابع برای ورود به حوزه حمل ونقل در بازار سرمایه کند. من معتقدم که اساسا بخش خصوصی به پروژه هایی که تعریف اقتصادی نداشته باشد، وارد نمی شود. 

بخش خصوصی وارد پروژه ها و درگیر آنهایی می شود که تعریف اقتصادی داشته باشند. بر این اساس، ما در تعریف پروژه های حمل ونقل با منظر اقتصادی بودن پروژه ها، باید تجدیدنظر جدی کنیم. درواقع یک رویکرد جدی اقتصادی نسبت به پروژه های حمل ونقل داشته باشیم. 

آیا برای آزادسازی هم برنامه ای دارید؟
بله. برنامه ای که داریم، تنظیم دوباره ارتباط میان وزارتخانه و فعالان حمل ونقل است، به نحوی که مداخلات دولت در زمینه کسب وکار حوزه حمل ونقل کاهش یابد. قاعدتا باید دولت به سمتی برود که مخاطرات سرمایه گذاری در حوزه حمل ونقل کاهش یابد و بازار تاحدی که ممکن است، آزاد شود و مداخلات وزارتخانه در کسب وکار این حوزه کاهش یابد. این که فعالان حمل ونقل در وزارتخانه درگیر شوند، سیاست درستی نیست. اگر کسی می خواهد در حوزه ساخت قطار سرمایه گذاری کند، این که چه حقی در شبکه ریلی دارد، باید در این رابطه مدلی با کمک فعالان حمل ونقل تدوین شود و افراد بدانند که اگر سرمایه گذاری کردند، با نظرات شخصی افراد روبه رو نمی شوند و هر لحظه این بازار دچار مداخلات مکرر نمی شود. 

شما سابقه وزارت مسکن را دارید و آن را تجربه کرده اید. به نظر شما بخش مسکن کشور در حال حاضر چه شرایطی را سپری می کند و چه برنامه ای برای این حوزه دارید؟
در حوزه مسکن عمده ترین بحثی که وجود دارد، افزایش قدرت خرید مردم است. برای این مهم مدلی تهیه کردیم و آن را به مردم پیشنهاد می کنیم که بتوانند پس انداز کنند. اگر بتوانند پس انداز کنند، رقم بالاتری قدرت خرید پیدا می کنند. ولی سیاست های کلی باید به گونه ای تدوین شود که قدرت خرید مردم حداقل 6برابر میزان پس انداز آنها باشد. مثلا اگر کسی بتواند 10میلیون تومان پس انداز کند، 60میلیون تومان قدرت خرید داشته باشد. 

این درواقع اصلی ترین بحثی است که باید در حوزه مسکن دنبال کنیم که مسکن را خود مردم بسازند؛ آن هم طبق سلیقه خودشان و با معماری که علاقه مند هستند. مهم این است که در حوزه مسکن با یک نوع سیاست های اجتماعی و سیاست های توسعه زمین های شهری و سیاست های مالی، قدرت خرید مردم و حق انتخاب های مختلف را برای مردم فراهم کنیم که مردم خودشان انتخاب کنند. این که دولت بگوید من برای شما خانه می سازم و شما هر کجا که من ساختم، باید از آن استفاده کنید، مطلوب مردم نیست. این درواقع بحث اصلی ماست. 

شما در دوره ای معتقد بودید که طرح مسکن مهر، کانون بحران های اجتماعی در آینده خواهد بود. با این طرح چه می کنید؟
در حوزه مسکن مهر اصلی ترین مساله مطرح، این است که بیشتر ساختمان ها فاقد تسهیلات زیربنایی و خدمات شهری هستند و کاری که باید انجام دهیم، این است که کیفیت زندگی در این بخش ها را که بسیار نامناسب است، به کمک شهرداری ها و با حمایت مالی دولت بالا ببریم و خدمات زیربنایی و شهری را برای آنها فراهم کنیم تا کیفیت زندگی در این مجموعه ها افزایش یابد. با این حال، فعلا مسکن مهر با این مشکلات دست به گریبان است. علاوه بر این، تامین منابع مالی پروژه های نیمه تمام طرح مسکن مهر نیز یکی دیگر از مسائل آن است. 

همان طور که گفتید، شما با مجموعه ای از پروژه های نیمه تمام در حوزه راه ومسکن روبه رو هستید. برای این پروژه ها چه برنامه های دارید؟
اطلاعات باید شفاف و این اطلاعات به مردم و نمایندگان رسانده شود. همچنین به نحوی باید این پروژه ها را با کمک خود ذی نفعان و تمام کسانی که درگیر این پروژه ها هستند، اولویت بندی و غربالگری کرد. یکی از این پروژه ها، آزادراه تهران - شمال است که باید گزارش پیشرفت این پروژه را دریافت کنم. اما آنچه مسلم است آزادراه تهران - شمال جزء پروژه هایی خواهد بود که به آن توجه خواهم کرد.